In de Spotlight

Hubertine Langemeijer

Hubertine Langemeijer (Den Haag, 1970) mag graag in de natuur fotograferen. Haar werken zijn verstilde herinneringen, vastgelegd op doek, plexiglas, aluminium of ‘gewoon’ op foto papier. Maar bovenal is ze natuurlijk directeur van KunstPost. In 2007 is zij hier zonder enige ervaring in gesprongen, maar heeft het begeleiden van dit kunstenaarsinitiatief goed op de rit gekregen. Organiseren en mensen met elkaar verbinden zit haar in het bloed. Naast diverse expo’s, bijvoorbeeld in het Gemeentemuseum, organiseert ze onder meer sinds 2012 de Open Atelierroute Haagse Hout en sinds 2014 de BouwSpeelPlaats Mariahoeve. We zochten haar op in haar kantoor om meer over haar te weten te komen aan de hand van vijf uitgelichte vragen.

Als je een dag of een nacht in een museum mocht doorbrengen welk museum zou dat dan zijn?
Fondation Pierre Gianadda in Martigny in Zwitserland. Vroeger ging ik met mijn ouders in de zomer naar Zwitserland op vakantie. We huurden ieder jaar een ander huisje in het kanton Walles, meestal ergens tussen Sion en Sierre in. Van hieruit is Martigny goed bereikbaar. We hebben dit museum ontdekt omdat er ook een vast auto collectie te zien is. Mijn vader is gek op oude auto’s, zodoende zijn we dit museum gaan bezoeken. Toen we er waren bleek het veel meer te zijn dan alleen auto’s.

Dit museum is van Léonard Gianadda die het heeft opgedragen aan zijn overleden broer Pierre. Het is een automuseum waar ook wisselende kunstexposities worden gehouden en er is een mooie beeldentuin omheen. Die combinatie maakt het de moeite waard, het is heel divers. Ook het idee erachter dat heel veel mensen nu weten dat de overleden broer bestaan heeft, is mooi. Ik heb er de vaste expositie van Leonardo da Vinci gezien en onder meer een wisselende expo van werken van Ferdinand Hodler en een jaar later van Marc Chagall. Ik herinner me van Hodler dat er schetsen te zien waren met daarnaast het eindresultaat. We hebben lang staan kijken wat er over genomen was van de schetsen in het eindresultaat. Toen had ik nog veel minder naar kunst gekeken dan nu. Ik vond het fascinerend om naar te kijken.

Heb je zelf een werk gemaakt dat je absolute favoriet is?
Ja recent. Ik vind ‘Droombeeld’ goed gelukt. Het heeft een zwarte rand, met roze en blauw en het is een soort eiland in de mist. Het lijkt net of het geschilderd is, maar het is echt een foto. Ik vind het zelf wel fijn als er een soort van verstilde rust in zit. Ik laat mijn foto’s sinds kort afdrukken op canvas, plexiglas of aluminium. Dat maakt het eindresultaat meteen een heel stuk professioneler om te zien.

Wanneer ben je begonnen met KunstPost?
Ik ben begonnen in november 2006. Anneloes de Groot kwam toen naar me toe met de vraag of ik iets voor haar kon regelen. Ze wilde graag werken, exposeren en cursussen geven, in haar eigen wijk. Dat kon ik voor één persoon niet regelen maar nu zijn er meer dan 120 kunstenaars aangesloten. Dan gaan er heel veel deuren open. Daarnaast vroeg ze me om mee te helpen met het organiseren van het festival ter ere van vijftig jaar Mariahoeve en heb ik meegeschreven aan het boek ’50 jaar wonen in Mariahoeve’. Ik ben toen bij haar aan de keukentafel gaan zitten en Anneloes had heel veel ideeën. Eén daarvan is KunstPost geworden. Anneloes kende Roza Bahrami en Tatjana Johanson. Met zijn viertjes zijn we gestart.

Het postkantoor aan de Denenburg kwam leeg. Ik kreeg van de Post de sleutel van dit pand toegestuurd en meteen een bezorgd telefoontje er achteraan: ‘Je gaat dit pand toch niet kraken?!’. Vanaf dat punt is het echt begonnen. We verzonnen een naam en daar kwam KunstPost uit.

Ik was een van de actieve vrijwilligers die mee hielp om van het eerste Mariahoeve Festival een succes te maken. Tijdens dit festival in mei 2007 leerde ik Piet Regeer kennen. Ik heb hem uitgelegd wat mijn plannen waren om KunstPost op te richten. Hij wilde me hierbij helpen. Begin juni 2007 (vlak na dit festival) was er een bijeenkomst in Kerk Kruispunt waar alle culturele initiatieven in Haagse Hout zich konden presenteren. Hier heb ik het KunstPost plan ten doop gehouden. Na afloop melden zich vijftien mensen aan die mee wilden doen. Vanaf dat punt zijn we verder gegaan.

Anneloes wist dat Stroom in 2009 vier panden te gelijk in beheer kreeg. Een daarvan was het voormalige schoolpand van het College Sint Paul aan het Isabellaland 253 dat gesloopt zou worden, maar eerst nog een jaar leeg zou staan. Omdat we op 17 oktober 2008 de Stichting KunstPost Mariahoeve hadden ingeschreven kon KunstPost dit pand in beheer krijgen. Met alle kunstenaars die we toen hadden, zijn we hier gaan kijken. Zij die dat wilden kregen hier hun eerste KunstPost atelierruimte in Mariahoeve. Op 28 oktober 2010 hebben we de sleutels van dit pand weer ingeleverd en werd dit pand bijna direct na ons vertrek gesloopt. We zijn toen dakloos geweest tot 1 mei 2011, toen kregen we de sleutels van het Tarwekamp.

We hadden hier in het souterrain onze spullen opgeslagen toen we het Isabellaland uit moesten. Toen we de sleutels van dit pand hadden, zijn we begonnen op de eerste etage. Deze zat al snel vol en toen hebben we het souterrain erbij gekregen. Daarna volgde de Haverkamp 250 en Van Heutszstraat 12 + de bovenste etage van Rooseboomstraat 2. Vervolgens kregen we de begane grond en de eerste etage van de Rooseboomstraat erbij en moest het pand aan de Haverkamp 250 weer leeg omdat het gesloopt werd. Hierin hadden circa 60 mensen een atelier. Het was best een dingetje dat dit pand leeg moest en we niet echt ruimten beschikbaar hadden om hen te herplaatsen. Er staat nu een woonwijk met 28 woningen op de plek waar ooit ‘ons’ pand stond. Het was ook een groot pand. De sfeer van het Isabellaland en ook van de Haverkamp mis ik nog wel eens. Toen deden we veel samen en waren we samen bezig om er iets bijzonders van te maken.

Op dit moment hebben we net het pand aan Het Kleine Loo 364 erbij. Dit pand heeft een eigen naam: LOOkatie 364. Het is ons eerste echte huurcontract. De vorige panden waren allemaal bruikleen. Dit pand krijgt een mix van ateliers voor maatschappelijk betrokken kunstenaars en sociale initiatieven met als doel om Mariahoeve op de kaart te zetten. Het wordt een sociale, creatieve en maatschappelijk betrokken broedplaats die uitstraalt over de wijk en het stadsdeel.

Heeft het zich naar jouw wens ontwikkeld?
Als je het oorspronkelijke plan van KunstPost bekijkt, is het wel anders gelopen. In dit plan hadden we ook de ambitie om een eigen theater op te zetten. De gemeente heeft dit stuk uit het plan gelicht en is er zelf mee aan de slag gegaan. Dit is het Diamanttheater geworden. KunstPost is er voor hangende en staande kunst en het DiamantTheater richt zich op podiumkunsten. We werken geregeld samen en het is goed zo. Ieder heeft zijn eigen expertise en samen zetten we Mariahoeve op de culturele kaart. Hoe mooi is dat?

Wat zijn de toekomstplannen voor KunstPost?
We willen meer zekerheid voor de kunstenaars in onze panden. Doel is dat we het heft in eigen hand hebben en niet afhankelijk zijn van de grillen van een eigenaar. Daarnaast willen we onderhand rust in de tent en wat kunnen opbouwen. De constante dreiging dat we weer moeten gaan verhuizen (maar waar heen?) is na bijna 10 jaar killing. We willen die druk niet meer. In het begin is het leuk maar na een tijd werkt het verlammend, demotiverend en remmend. Zekerheid kost geld, zeker… maar de rust die je ervoor terug krijg, werkt hoop ik verhelderend. Daarmee trekken we ook andere kunstenaars aan die serieus met hun werk bezig zijn en zelf ook een band met hun omgeving willen en hier iets aan willen toevoegen, mooier maken.

We willen af van het rondreizend circus. Steeds je tenten opbouwen en weer afbreken, mensen kwijtraken die je graag wilt behouden voor de groep en steeds op zoek moeten naar een nieuw evenwicht. Het blijven bouwen is er wel mooi aan maar het kost ook bergen aan energie om het te stroomlijnen, op stoom te houden en met elkaar te laten versmelten. Als iets goed loopt, ik een band heb met de mensen en de mensen met elkaar, wil je het ook niet meer zo snel kwijt. Je hebt er zelf zo veel ingestoken om het zover te krijgen…

In het begin denk je ‘leuk’ maar je wordt ouder, krijgt andere wensen en wilt af van onzekerheid. Al blijft opbouwen wel leuk. Plek bieden aan ‘jonge honden’ die hierdoor hun eigen weg ontdekken, blijft mooi aan dit vak. Die trek je weer aan met minder hoge huren omdat ze nog niet meer kunnen betalen en daar zijn we natuurlijk ook voor. KunstPost als springplank, als bos waarin je je eigen weg op een gecontroleerde manier kan vinden. We laten niemand verdrinken, maar geven iedereen wel de vrijheid om zelf te leren zwemmen, ieder op zijn eigen manier.

We zijn bezig om een broedplaats te worden. We willen deze status zodat we makkelijker te labelen zijn. Nu vallen we overal buiten, omdat we eigenlijk van alles doen maar dat past niet binnen de verschillende beleidskaders. Die hanteren vaak strikte voorwaarden waar we niet aan voldoen maar KunstPost schuift langzaam aan wel steeds meer op zodat we wel aan de voorwaarden voldoen.

Verder willen we graag dat bezoekers speciaal voor de kunst naar KunstPost/Mariahoeve komen. Daarom zijn we nu bezig om een galerie te realiseren in ons nieuwe pand LOOkatie 364. Dit moet een toonaangevende galerie zijn. Mariahoeve moet een wijk blijven waar iedereen graag woont en blijft wonen. KunstPost met kunstprojecten draagt hieraan bij. Doel is mensen met elkaar verbinden met kunst als basis om elkaar te ontmoeten. Dat doen we met de BouwSpeelPlaats, met educatieprojecten op scholen waarbij schoolkinderen in gesprek gaan met ouderen uit hun wijk en hier een kunstwerk van maken onder leiding van een KunstPost kunstenaar, het organiseren de Open Atelierroute Haagse Hout, exposities en al de andere projecten waar we aan meewerken.

Wie of wat inspireert je en waarom?
Ik ben wel eens naar Greenspiratiedagen geweest van GreenWish, dat was inspirerend. Hier ontmoette ik andere initiatiefnemers en ben je even niet meer alleen. Iedereen heeft problemen binnen zijn initiatief, de ene is net gestart met het uitwerken van een idee en er zijn er een paar die net zo ver gekomen zijn als wij. Je kan elkaar als expert inzetten omdat je elkaars concurrenten niet bent. Dat is echt heel fijn. Van elkaar leren, ervaringen delen en geïnspireerd worden door wat je daar ziet en hoort.

Waar ik ook inspiratie uit haal is om een stuk langs het strand lopen, mijn hoofd leeg te laten waaien. Even nergens aan denken. Dat geldt tevens voor praten met mensen met wie ik samenwerk zoals Hans Spinnler of Anneloes Groot, bezig zijn met de BouwSpeelPlaats of zo’n project als de expo in het Gemeentemuseum. Zien dat het werkt en dat het lukt, werkt ook. Uiteindelijk doen we het samen en heeft iedereen hierin zijn/haar eigen inbreng. Samen zijn wij KunstPost! En maken we het verschil.

  • hubertine langemeijer, 2017 de wandelaar
    Foto: Hubertine Langemeijer (2017)
  • hubertine langemeijer tulpen in lissen 2017
    Foto: Hubertine Langemeijer (2017)
  • hubertine langemeijer roze tulpen in lisse
    Foto: Hubertine Langemeijer (2017)
  • Foto: Hubertine Langemeijer (2016)
  • hubertine langemeijer zonsondergang nr2
    Foto: Hubertine Langemeijer (2016)
  • hubertine langemeijer moerdijkbrug
    Foto: Hubertine Langemeijer (2017)
  • hubertine langemeijer paarden op het strand van Renesse
    Foto: Hubertine Langemeijer (2016)
  • Hubertine Langemeijer pier van scheveningen
    Foto: Hubertine Langemeijer (2016)
  • foto hubertine langemeijer 2016 (4) pier van scheveningen
    Foto: Hubertine Langemeijer (2016)
  • hubertine langemeijer scheveningen 2
    Foto: Hubertine Langemeijer (2016)
  • hubertine langemeijer zonsondergang
    Foto: Hubertine Langemeijer (2016)
  • hubertine langemeijer vlinder op het glas
    Foto: Hubertine Langemeijer (2015)
  • foto hubertine langemeijer 2016 (10) regenboog in brielle
    Foto: Hubertine Langemeijer (2016)
  • foto hubertine langemeijer 2016 (10) regenboog in brielle
    Foto: Hubertine Langemeijer (2016)
  • foto hubertine langemeijer 2016 (19) een brug te ver
    Foto: Hubertine Langemeijer (2016)
Posted in In de Spotlight, Team | Tagged , , , , , | Reacties uitgeschakeld voor Hubertine Langemeijer