In de Spotlight

Andrzej Wawrzyniak

Andrzej Wawrzyniak (Polen – Lodz, 1956) woont sinds 1987 in Nederland en is een druk bezet man. Hij geeft cursussen en les op verschillende locaties. Bovendien exposeert hij regelmatig in Nederland en op internationale kunstbeurzen. Zijn schilderijen en iconen zijn prachtig. Vroeger schilderde hij met olieverf, tegenwoordig met acryl. Andrzej Wawrzyniak heeft alle facetten van de beeldende kunst bestudeerd. Dat zorgt er voor dat hij bijvoorbeeld les mag geven op het hoogste niveau, maar ook een begenadigd beeldend kunstenaar is met een enorme reputatie. We stellen hem de vijf uitgelichte vragen.

Als je een dag of nacht in een museum mocht doorbrengen welk museum zou dat dan zijn?
Ik denk de Hermitage, of het Prado en het Gemeentemuseum in Den Haag vanwege de prachtige, verschillende stijlen. De Hermitage in St.-Petersburg heeft in de kelder de grootste verzameling juwelen en kunst uit de Egyptische tijd bijvoorbeeld. In het Prado in Madrid ben ik geweest en dat is een mooi museum met de juiste afstanden tussen het publiek en de schilderijen. Ze hebben er een goede verzameling. En het Gemeentemuseum is als gebouw al enorm prachtig. De ruimtes zijn niet te groot en ze hebben er altijd topstukken.

Heb je zelf een werk gemaakt dat je absolute favoriet is?
Ja, het heet ‘Fortuna’ en ik heb het met olieverf geschilderd in 2012. Het gaat over tijd, het proces dat verandert. Het is net als een scène uit een toneelstuk. Het heeft iets melancholisch. Het was moeilijk om de beweging goed neer te zetten, want de dame draait met haar heupen en ik wilde eigenlijk dat je het ruisen van haar rokken kon horen.

Wanneer ben je begonnen en hoe heeft zich dat ontwikkeld?
Dan moet ik beginnen bij mijn familie. Mijn vader is ook kunstenaar geweest. Ik ben heel vroeg in contact gekomen met film, toneel en poëzie. We woonden vlakbij het theater en gingen naar premières. Als ik cadeautjes kreeg dan waren dat (kleur)potloden of verf. Ik ben gaan tekenen en was vijf jaar oud toen ik met aquarel begon. Ik heb altijd in dezelfde stijl geschilderd. Op de kunstacademie in Moskou leerde ik in het begin tekenen met weinig kleur, bijvoorbeeld alleen rood en grijs. “Als je dat kunt, dan ben je een goeie kunstenaar,” zei de professor. Het heeft iets melancholisch om alles in grijs te aquarelleren. Pas in het derde jaar leerden we portret schilderen en kostuum.

Ben je autodidact of heb je via opleiding, cursussen, workshops etc. je weg gevonden?
Ik wilde na de basisschool arts worden of artiest. Ik heb een test gemaakt en daar kwam uit dat ik iets met m’n fantasie moest doen; kunstenaar worden. Dat van fantasie herken ik wel, want als ik iets lees dan neemt mijn fantasie het verhaal over soms. Ik ging naar de school voor beeldende vormgeving in Lodz in Polen. Daarna heb ik in Moskou textiele vormgeving gestudeerd aan de kunstacademie en ook een studie gevolgd aan de faculteit voor textielontwerpen. Ik heb mijn doctoraal in de kunstgeschiedenis behaald aan de Stroganov Academie in Moskou, gesticht door tsaar Peter de Grote.

Wie of wat inspireert je en waarom?
Dan gaan we terug naar mijn vader, want die schilderde ook thuis. Samen met hem heb ik meerdere kopieën gemaakt van ‘Het meisje met de parel’ van Vermeer, die verkochten we dan, er was veel vraag naar. Johannes Vermeer inspireert me. ‘Het melkmeisje’ is mijn favoriet. Ik heb het schilderij in het echt gezien en het is zo klein en mooi. Je moet goede ogen hebben om op een klein formaat te werken. Wat mij verder inspireert? Muziek, literatuur, poëzie en de natuur. Elk grassprietje heeft een eigen leven, bomen zijn net mensen en hebben de meest prachtige kleuren in de herfst, het water in Griekenland is prachtig. Ja, de natuur is heel inspirerend.

Posted in In de Spotlight, Kunstenaars | Tagged , , , , , , , , , , | Reacties uitgeschakeld voor Andrzej Wawrzyniak