In de Spotlight

Irene van der Does de Bye

Irene van der Does de Bye (Amsterdam, 1956) werkte jaren als econoom tot ze haar liefde voor glas ontdekte. Ze richt zich hoofdzakelijk op drie technieken: glasfusing, glas-in-lood en glas-in-koperfolie. “Ik heb geen uitgesproken filosofie. Ik maak dingen waar ik blij van word,” aldus deze opgewekte dame die vol passie praat over haar werk. Ze maakt voornamelijk schalen, panelen en glasobjecten voor binnen en buiten. Ze merkte op dat mensen het ook graag willen leren en begon met lesgeven in 2002 in haar eigen atelier aan huis. Bij gebrek aan glasopleidingen in Nederland richtte ze in 2011 Glasacademie Colorito (www.glasacademie.nl) op. Veel cursisten willen voor zichzelf beginnen en ze leert deze mensen in de opleiding ook de zakelijke kant van verhaal. We spreken Irene van der Does de Bye in het atelier Vetro Colorito (kleurrijk glas) dat sinds 2014 is gevestigd in een riante ruimte van KunstPost.

Als je een dag of nacht in een museum mocht doorbrengen welk museum zou dat dan zijn?
Het glasmuseum in Sars-Poteries in Frankrijk. Het is een ontzettend mooi museum. Het zat in een oud woonhuis en is onlangs verhuisd naar een prachtig nieuw gebouw. Ik ga er naar toe met cursisten van de Glasacademie.

Stairway to Heaven

Heb je zelf een object gemaakt dat je absolute favoriet is?
Ik heb er eigenlijk drie. Ik heb een boom gemaakt van twee meter hoog met gekleurde blaadjes erin. Het is zo leuk, want het licht valt er aan alle kanten op. Ik heb ook een kleinere boom met vogeltjes gemaakt die ik ook leuk vind. En dan als derde ‘Stairway to Heaven’. Ik ben erg van de rechte lijnen, maar dit is mijn eerste paneel geweest met gebogen lijnen. Ik heb hem ingestuurd naar museum Ravenstein voor de expositie Licht op Jeroen Bosch in 2015. Ik heb er de publieksprijs mee gewonnen.

Wanneer ben je begonnen en hoe heeft zich dat ontwikkeld?
Ik ben begonnen in 1999. Ik had twee jaar nagedacht wat ik wilde doen toen mij duidelijk was geworden dat het werken als econoom mij niet langer aantrok. Maar wat dan wel? Mijn man riep: “Ga dan iets doen wat je leuk vindt”. Op een zaterdag ging ik naar een boekhandel en zag een boek over glas-in-lood liggen en toen dacht ik “Dit is wat ik wil doen”. Ik ben begonnen met een workshop. Daarna ben ik in de leer gegaan bij een glazenier in Delft. Er waren destijds in Nederland geen opleidingen, wel in België of Duitsland. Tegelijkertijd ben ik een cursus glasfusing gaan volgen. Zo is het begonnen. Ik heb heel veel ramen gemaakt voor ons eigen huis om de techniek in mijn vingers te krijgen. Daarna ben ik in opdracht gaan werken.

Ik ben zeven jaar docent in het Koorenhuis in Den Haag geweest. Nu heb ik hier een atelier ook voor de lessen. Lange tijd is de verkoop van eigen werk vanzelf gegaan. Dat is wat lastiger geworden. Ik heb wel twee vaste galeries gehouden, maar eigenlijk moet ik weer naar buiten. Ik doe wel eens aan beurzen mee, zoals de  internationale glaskunstbeurs in Leerdam. Maar dat is echt een aanslag op je energie. Ik timmer niet meer zoveel aan de weg als kunstenaar, maar ik geef wel veel les. Ik vind mensen leuk, ze iets te leren. Het is vrijwel altijd gezellig; mensen staan hier voor hun plezier.

Ben je autodidact of heb je via opleiding, cursussen, workshops etc. je weg gevonden?
Via cursussen en workshops en door het heel veel te doen, dat is het belangrijkst. Ik heb gewoon heel hard gewerkt.

Wie of wat inspireert je en waarom?
Het glas zelf vanwege de kleuren en wat kunstenaars betreft toch vooral Paul Klee en August Macke. Zij hebben voor WO I tien dagen door Tunesië gereisd. Het werk dat zij toen maakten, vind ik heel leuk. Het is licht van kleur en heel prettig om naar te kijken. Ik hou niet van zwaarmoedige kunst. Over mijn eigen werk zou ik zeggen dat ik blij makende kunst maak.

  • Irene van der Does de Bye
  • Irene van der Does de Bye: Stairway to haeven
  • Irene van der Does de Bye
Posted in In de Spotlight, Kunstenaars | Tagged , , , , , , , , , | Reacties uitgeschakeld voor Irene van der Does de Bye