In de Spotlight

Reza Shalileh

Wie het atelier van Reza Shalileh (Teheran, 1955) instapt, wordt direct geraakt door de portretten en andere schilderijen die hij heeft hangen. Hier is duidelijk een man met veel levenservaring en verstand van techniek aan het werk. Dat blijkt ook wel als we met hem in gesprek gaan. Reza Shalileh is docent beeldende vorming aan het Diamant College in Den Haag en geeft daarnaast les in zijn atelier. Inhoud en techniek zijn voor hem onlosmakelijk met elkaar verbonden. Hij vertrouwt ons toe dat hij nog steeds bezig is om de geheimen van de techniek van de schilderkunst onder de knie te krijgen. De meester is nooit uitgeleerd. Hij vertelt honderduit en beantwoordt ondertussen onze vijf uitgelichte vragen.

Als je een dag of nacht in een museum mocht doorbrengen welk museum zou dat dan zijn?
Ik ga vaak naar het Gemeentemuseum in Den Haag, omdat het dicht bij is. Het afgelopen jaar heb ik er geen tijd voor gehad. Als ik zou moeten kiezen dan ga ik het liefst naar een museum met klassieke schilderkunst. Van welke schilder? Dat is ook een lastige vraag. Ik vind veel schilders interessant, maar als ik er een moet noemen dan is het Lucian Freud. Hij heeft veel naakt en portretten geschilderd. Hij was een meester in het uitbeelden van de dierlijke/vleeslijke aspecten van de mens. Hij tekende anatomisch.

Heb je zelf een werk gemaakt dat je absolute favoriet is?
Ja, ‘Beschilderde stenen’. Dat is iets waar ik nog steeds echt trots op ben. Dat kan ik kunst noemen. Het was mijn eindexamenwerk aan de Kunstacademie in Den Haag. Het staar voor alle mensen die gestenigd zijn. Eén heel jaar ben ik er mee bezig geweest. Eerst maakte ik honderden aquarellen. Maar op een avond ben ik een steen gaan beschilderen. Ik werkte als conciërge op een school in Wassenaar en vroeg de leerlingen om stenen mee te nemen. Uiteindelijk zijn het allemaal ogen geworden, die ik op een tafel heb opgestapeld. Daarna heb ik nog honderden beschilderde stenen in kisten gedaan. Een soort massaproductie, maar het wrange is dat het hier gaat om mensen en niet om producten. Dat deed ik allemaal onbewust. Ik geloof dat je kunst heel onbewust maakt, je moet het laten gebeuren. Jaren later kwam ik er achter waarom ik het allemaal gedaan heb.

Wanneer ben je begonnen en hoe heeft zich dat ontwikkeld?
Ik was twaalf jaar en had zonder ervaring mijn eerste olieverfschilderij gemaakt. Mijn vader zag het en zei: Wat kan je goed schilderen. Dat was een cruciaal moment in mijn leven, hij was gek op poëzie en filosofie. Zo is het begonnen. Ik heb tweeëneenhalf jaar les gehad. Ik maakte aquarellen en kwam in 1993 naar Nederland. Ik heb hier gewerkt als schoonmaker, keukenmedewerker en conciërge en studeerde aan ondertussen aan de Kunstacademie in Den Haag. Daarna heb ik de docentenopleiding aan de Amsterdamse Academie voor Beeldende Kunst gevolgd. Hierna kreeg ik een kans als docent bij het Overbosch College, nu het Diamant College. Zo ben ik begonnen als onderwijzer. Ik heb op verschillende middelbare scholen les gegeven en heb fulltime gewerkt, maar ik trek dat niet meer. Nu combineer ik het lesgeven op school met les geven in mijn atelier en dat bevalt echt goed. In mijn lessen leer ik de leerlingen omgaan met verschillende materialen en technieken. Het gaat hier voornamelijk om de klassieke schilderkunst.

Ben je autodidact of heb je via opleiding, cursussen, workshops etc. je weg gevonden?
Ik heb aan twee academies gestudeerd. Verder heb ik heel veel geëxposeerd, zowel in Nederland als in het buitenland.

Wie of wat inspireert je en waarom?
Mensen, in alles. In een mens kan je alles vinden. Ik ben geen gelovig persoon wel spiritueel. Wij zijn, als mensen, samen verantwoordelijk voor alles.

Posted in In de Spotlight, Kunstenaars | Tagged , , , , , , , , | Reacties uitgeschakeld voor Reza Shalileh